Hoe zorgen we ervoor dat Utrecht ook in de toekomst een stad blijft waarin ouderen prettig kunnen wonen, zich kunnen verplaatsen en actief kunnen deelnemen aan de samenleving? Over die vraag gingen Utrechtse senioren en nieuwe gemeenteraadsleden met elkaar in gesprek tijdens een door Stichting U op leeftijd georganiseerde ontmoetingsavond.
Al sinds de jaren zeventig behartigt U op leeftijd de belangen van senioren in Utrecht. Vorig jaar presenteerde de stichting een manifest met haar visie op het ouderenbeleid voor de komende jaren. Tot tevredenheid van de stichting zijn verschillende aandachtspunten inmiddels terug te vinden in de verkiezingsprogramma’s van politieke partijen. De volgende stap is een plek voor deze onderwerpen in het toekomstige coalitieakkoord, aldus Yvon Hoogendijk, directeur van U op leeftijd. “Ook roep ik de coalitiepartijen op het goede voorbeeld van Amsterdam te volgen en een wethouder Ouderen te benoemen. Een prima ontwikkeling, aangezien ook in Utrecht het aantal ouderen de komende jaren sterk zal stijgen.
In een reeks speeddategesprekken spraken senioren en raadsleden over wonen, welzijn, mobiliteit, (mantel-)zorg en het digitaal (en veilig) kunnen meedoen. De gesprekken leverden herkenning, nieuwe inzichten en concrete ideeën op. Zo wees het CDA op de komst van meer seniorvriendelijke bankjes in de stad en zegde toe U op leeftijd uit te nodigen bij de officiële ingebruikname. Breed herkenbaar bleek dat mantelzorgers vaak aanlopen tegen parkeer- en vergunningenregels. Dit vraagt écht om een oplossing. Daarnaast werd gesproken over woonvormen waarin ouderen betekenisvol oud kunnen worden waarbij het idee ontstond om raadsleden door middel van een excursie kennis te laten maken met inspirerende woonconcepten in en buiten Utrecht.
Raadsleden spraken hun waardering uit voor de ontmoetingen. “Het is goed om oog voor ouderen te hebben én te houden.” Alsook “Juist omdat de gemeenteraad qua leeftijd geen representatieve afspiegeling van de Utrechtse bevolking vormt, is het belangrijk deze ervaringen naar binnen te halen.”
Tezamen met de deelnemers kijkt U op leeftijd terug op een geslaagde avond. “Senioren zijn vrijwilligers, mantelzorgers, buurtgenoten en actieve deelnemers aan onze samenleving. Daarom vinden wij dat beleid niet óver ouderen gemaakt moet worden, maar mét ouderen. Deze bijeenkomst heeft opnieuw laten zien hoeveel kennis, ervaring en betrokkenheid er onder Utrechtse senioren aanwezig is. Als actieve gesprekspartner voor de Utrechtse politiek zien wij uit naar een voortzetting van de dialoog.”
Column van Lies Vellekoop:
Senioren dóén ertoe
Bijna 80 jaar oud en nu pas voor het eerst aan een speeddate meegedaan. Voor het goede doel. Mijn generatie is niet echt gecharmeerd van een dergelijke manier van ontmoeten. Althans, ik niet. Tinder? Ik moet er niet aan dénken. Maar het werd ontzettend leuk. U op leeftijd wilde het contact leggen met zoveel mogelijk raadsleden. Daar wilde ik, zelf van ‘86 tot ‘94 Utrechts gemeenteraadslid, graag bij helpen. Ook heel leuk was de verbijsterde blik in de ogen van mijn piepjonge gesprekspartner, toen ik vertelde wanneer ik zelf in de raadszaal zat. “Toen was ik nog niet eens geboren!” zei hij. Smullen.
Niet alleen leuk; ook effectief was het om de dialoog aan te gaan met deze mensen. Straks maken ze beleid en moeten bij hun keuzes met duizend dingen tegelijk rekening houden. Bijvoorbeeld met de omstandigheid dat het aantal senioren toeneemt, ook in Utrecht. En dat met de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (2015) de gemeente er een knots van een taak bij kreeg. Wat niet bij iedereen leeft.
Ik heb bovendien het idee dat de lobby van ouderen er niet op vooruit is gegaan. Ouderenbonden zaten vroeger steviger in het zadel, met meer actieve leden en lokale bestuurders. En er werd een gemeentelijke verordening nageleefd, die voorschreef dat bij bepaalde besluiten éérst een speciale adviescommissie moest worden geraadpleegd. (De verordening bestaat nog, maar wie let erop?) Volgens mijn herinnering waren destijds veel raadsleden zelf al flink op leeftijd. Of leek dat maar zo?
Riet Snel, gedurende decennia gemeenteraadslid voor het CDA, was één van de mensen die in mijn tijd het ouderenbeleid stevig op de agenda zette. En oh, wat werd ze boos als ergens het woord ‘bejaarde’ opdook! Respectloos, vond ze dat. Mooi, de grote eensgezindheid, en het belang dat werd gehecht aan beleid voor wat wij nu noemen: senioren, het fundament van de stad. Het was mooi, mijn speeddate-middagje met de nieuwe raadsleden. Het beste was dat het gezamenlijke gevoel van urgentie terugkwam. Los van politieke kleur, los van leeftijd, los van ervaring en werk naast het raadslidmaatschap. Yes! Senioren dóén ertoe.